Cinnabon

Nie tak dawno " odkryłam " niesamowite drożdżowe ciastko, jego wygląd, zapach i ciepło - tak ciepło - bo jada się je, przede wszystkim,   na ciepło, tak  podziałały na me zmysły, że dałam się skusić. Po powrocie do domeczku, rzuciłam hasło i moja córunia - ta od Pavlowej, kto nie pamięta, lub nie kojarzy,  szczegóły TU - podjęła wyzwanie. Wyszło prawie identycznie, a to jedno słowo, które użyłam, sądzę, że wynika z dodatków przemysłowych, które dla nas są nieosiągalne, ale czy wpływają na + ,  tego nie do końca jestem pewna. W każdym razie ja jestem dumna, ciacha rozeszły się w mgnieniu oka, nawet ślubny, który normalnie może " spacerować " obok najpyszniejszych pyszności, spałaszował kilka sztuk :)

Prawdziwy przepis znalazła na jakiejś anglojęzycznej stronie. Dodam, że to na wierzchu, to nie lukier :)

A ja ? Wczoraj, jak co roku,  mniej więcej tej porze, robiłam za pszczółkę. Tym razem zbytnio nie poszalałam, bo słoików mi brak i chęci chyba trochę też, ale wyszło,  ile wyszło. Miodek z mniszka, prezentuje się tak  :)

Trochę dużych ...

... i jak zawsze, kilka ciekawych :)

Wczoraj też, odstawiłam małą domową rewolucję i karteczki się znalazły ...
Od Justynki - Promyk :)

Od Danusi - Luzik :)

Od Basi T :)

Jeszcze raz serdeczne dzięki i przepraszam za ten bałagan :(

A teraz udaję się tam, gdzie większość Polaków dzisiejszego dnia :)
Jeszcze tylko ogromne dzięki,  za przecudne komentarze, pozdrawiam i do zaś   :)

Karteczki i karteczki :)

Po Wojtusiu, sama zaczynam przypominać sowę, znaczy się, zaczynam prowadzić jeszcze bardziej nocny tryb życia, niż dotychczas. Co prawda, zajmuję inne lokum, co mi znacznie komplikuje " nocne zabawy ", ale " lepszy rydz, niż nic " i tego się trzymajmy :)

Na cito robiłam dzisiaj  karteczki, na jutrzejsze uroczystości - 40 rocznicę ślubu i dwie ślubne.

A teraz specjalne, spóźnione podziękowania dla blogowych i Talencikowych koleżanek. 

Od Justynki - Promyk, dostałam przecudne haftowane jajko, które ozdabiało moje obecne włości w ten świąteczny czas, niestety, wszystko mam teraz nie na swoim miejscu i karteczkę tak zachomikowałam, że jej znaleźć nie mogę , przepraszam :(

Dalsza kolejność - przypadkowa.
Od Hani :)

Od Jadzi :)

Od Lidzi - Czarnej Damy  :)

Od Gosi :)

Od Teni :) 

Od Bożenki - Bonny :)

Od Janeczki :) 

Od Marylki :)

Jesteście wspaniałe. Bardzo, bardzo Wszystkim dziękuję za pamięć, wiele ciepłych słów, przesłane kartki i prezenty, oraz świąteczne pozdrowienia. Jeśli kogoś pominęłam, lub o czymś zapomniałam, to proszę mnie ustawić do pionu :)

Wielkie dzięki za Wojtusia, a  teraz spadam do niego na drzewo ;)
Pozdrawiam i do zaś :)

Zrobiłam sobie Wojtusia :)

Witam pięknie w ten poświąteczny czas, właściwie, to chyba należałoby powiedzieć w ten międzyświąteczny czas, ale o tym zapewne Wszyscy wiedzą :)

U mnie nic nowego, a jednak ...
Kiedyś tam,  zapisałam się na zabawę przydasiową u Anitki . Przyszła więc moja kolej. I tak nadużyłam już cierpliwości koleżanek, więc chociaż nocami, ale  udało mi się co-nieco spłodzić. Z przydasi, które do mnie dotarły wybrałam

Pierwsza myśl, zrobię decu, jednak po chwili,  doszłam do wniosku, że to zbyt proste, oczywiste i mało ambitne. Spokojnie przyjrzałam się słoiczkowi i stwierdziłam, że byłby fajny z niego " Wojtuś " :) 

Jedna z moich córek, chodziła do klasy z chłopcem, który miał na nazwisko jak toto, co mi wyszło 

A ponieważ kolega ten, miał na imię Wojtek, odtąd dla mnie,  wszystkie sowy, to Wojtusie :)

Jeszcze mała sesja, bo wyjątkowo młody miał parcie na obiektyw :)

I to by było na tyle.

Pięknie dziękuję za nadesłane karteczki, upominki i życzenia świąteczne, postaram się w najbliższym czasie zrobić zdjęcia. A dziś ślicznie dziękuję za cierpliwość i że jeszcze do mnie zaglądacie. Mam cichą nadzieję, że za niedługo,  wszystko u mnie wróci na stare dobre tory  :)

Gorąco pozdrawiam i buziaki zostawiam :)

Dodane po opublikowaniu posta - Anitko - specjalnie dla Ciebie " rozebrany Wojtuś " :) 

Niezmiennie ...

... od lat, odkąd przeczytałam ten wiersz po raz pierwszy, jestem nim zafascynowana . Zapewne wielu z Was,  też go zna, ale w ramach świątecznych rozmyślań, po raz kolejny pozwolę sobie zadedykować ...

x.Jan Twardowski

Wielkanocny pacierz

---

Nie umiem być srebrnym aniołem -
ni gorejącym krzakiem -
tyle zmartwychwstań już przeszło -
a serce mam byle jakie.

Tyle procesji z dzwonami -
tyle już Alleluja -
a moja świętość dziurawa
na ćwiartce włoska się buja.

Wiatr gra mi na kościach mych psalmy -
jak na koślawej fujarce -
żeby choć papież spojrzał
na mnie - przez białe swe palce.

Żeby choć Matka Boska
przez chmur zabite wciąż deski -
uśmiech mi Swój zesłała
jak ptaszka we mgle niebieskiej.

I wiem, gdy łzę swoją trzymam
jak złoty kamyk z procy -
zrozumie mnie mały Baranek
z najcichszej Wielkiej Nocy.

Pyszczek położy na ręku -
sumienia wywróci podszewkę -
serca mego ocali
czerwoną chorągiewkę

Pozdrawiam Wszystkich :)

Kiermasz

Dziś Niedziela Palmowa. Tradycyjnie w Niepołomicach odbywa się kiermasz, połączony z konkursem palm, później występy kapel ludowych i zespołów tanecznych, degustacja potraw. W tym roku pogoda dopisała, niestety, chwilę po rozłożeniu kramów,  ważne sprawy rodzinne,  nie pozwoliły mi cieszyć się świętem i wszystkimi wymienionymi atrakcjami. Pstryknęłam trochę zdjęć, gdzieś tam mignie stoisko mojego koła, poznacie je po szytych zajączkach - jedyny mój tegoroczny kiermaszowy wyrób, których pozwoliłam sobie pstryknąć trochę więcej :)
 Było troszkę nowości, trochę śliczności, żal, po prostu żal, że tak krótko mogłam nacieszyć oko ...

I to by było na tyle.
Dziękuję Wszystkim,  za ciepłe słowa troski,  o moje zdrówko :)
Pozdrawiam i do zaś :)