3 w 1

Dziś śliczna pogoda, więc zatrzymałam się w drodze powrotnej, by zrobić zdjęcia Kapliczki, do której odnawiałam figury. Stoją w niej  wszystkie trzy, a przechodzący patrzą i podziwiają. Mało kto we wsi wie, że to ja je malowałam, włącznie z Księdzem Proboszczem i niech tak zostanie.  Kapliczką od lat opiekują się dwie rodziny,  mieszkające najbliżej i to właśnie  na ich prośbę, zostały odnowione.


Tak się prezentuje kapliczka z każdej strony, na której są figury.

A tak wyglądają w zbliżeniu.

Kapliczka ma ponad 100 lat i jest wpisana w rejestr zabytków naszej gminy. Rzadko kiedy to mówię, ale jestem dumna ze swojej pracy  :)

Cieplutko witam Nową Obserwatorkę. Bardzo mi miło, tym bardziej, że ostatnio Obserwatorzy raczej mi ubywają ... Rozgość się proszę i buszuj do woli :)

Na dziś to tyle. Pozdrawiam i do zaś :)

Renowacja i o tym, jak mało nie padłam pod kuchenką !

Dziś przychodzę z kolejną  figurą, odnowioną do naszej kapliczki. To już trzecia i była wyjątkowo mocno zniszczona.

Oprócz niezgodnego z moją wiedzą religijną malowania,  w przeszłości była złamana, do tego miała odłamany lewy dolny róg podstawy. Po poprzednim malowaniu, na całości,   były niefajne grudki z farby. Figura jest krucha i nie udało mi się ich usunąć. Zrobiłam co w mojej mocy i teraz prezentuje się tak.

Wiem, że niektórym  podobałaby się bardziej taka stara, nadgryziona zębem czasu, ale skoro dwie inne są odnowione, to nie godzi się,  by ta stała w takim stanie. I na koniec, moje ulubione, zdjęcie porównawcze.

A teraz z innej beczki :)
Lubię oglądać różnego rodzaju programy kulinarne, głównie konkursy typu Masterchef, czy Piekielna Kuchnia Gordona Ramsaya. Ten ostatni, niewątpliwie oprócz tego, że bywa Wielkim pieniaczem, to ma też za sobą Wielki talent kulinarny, w przeciwieństwie do naszej rodzimej Pani G. która nieudolnie próbuje go naśladować, za którą już nic nie stoi  ...

Wielokrotnie widziałam,  u wspomnianego Gordona,  Yorkshire pudding i ciekawiło mnie, jak toto smakuje ? Musi być dobre,  skoro się zajadają pod wieloma postaciami, jako pieczywo, zastępuje też  ziemniaczki do sosów, czy jako deser na słodko. Myślałam - cóż to za ustrojstwo, no ale jakoś nie wpadłam na pomysł, by luknąć za przepisem. I tak było,  aż do wczoraj, gdy to moja ulubiona ostatnio Mistrzyni Kuchni - ELA - pokazała to cudo u siebie.

Miałam zamiar spróbować jutro, ale że dzisiaj, że tak powiem mam z lekka " sexualne podejście do wszystkiego " , to poszłam się zrelaksować do kuchni. Zrobiłam wszystko zgodnie z przepisem (  dostępny TU ),   oczywiście u Eli . Jakoś tak myślę, szału nie widzę w tym cieście, zwykłe jak na naleśniki. Z 2 jajek wyszły mi tylko 3 sztuki, widocznie kury, które je znosiły,  stwierdziły, że za parę groszy nie będą sobie doopki rozdzierać ;)

Zaglądam po 30 minutach do kuchenki,  bo po co wcześniej, jak miało siedzieć 35 - 40 i  ... mało nie padłam !

Ewidentnie mój pudding,  wybierał się gdzieś na spacer, a do tego " silnie wanilią pachniał " , kształt - jak pisała Ela - nieprzewidywalny !

Tu widać,  ile pozostało w foremce, dobrze,  że drania złapałam w ostatniej chwili, bo lada moment byłby już u sąsiada :)

Moja wersja - jeden pudding,  przecięty na połowę z kupionymi dziś ( za całe 3 zł / pół kg ) truskawkami.

PYSZNOŚCI !!!
Na takiej diecie,  to ja niedługo będę szersza niż dłuższa. I tak zawsze powtarzam, że łatwiej mnie przeskoczyć, niż oblecieć dookoła :)

I tym smacznym kąskiem, żegnam Was i do zaś :)
Ps. Uciekinierka nadal na wolności :)

UWAGA !

Wczoraj w godzinach wieczornych, uciekł na wolność pewien niebezpieczny szkodnik. Ostatnio widziany był w okolicach Krakowa. Rysopis - wzrost 28 cm, średniej budowy ciała, dość długie uszy, znaki szczególne - piegi na policzkach. Ubrany w różową sukienkę, białą  czapeczkę i  i szalik z niebieską lamówką. Na nogach karmelowe buciki.

Wszystko wskazuje na to, że jest to osobnik płci żeńskiej, przemawia za tym nie tylko strój, ale i miłość do kwiatów. Przyłapana na gorącym uczynku, kłamie, że to nie ona je zrywa :)

Patrzy  w oczy i mówi - To nie tak jak myślisz ...

Przebywanie w jej towarzystwie grozi zdziecinnieniem i nie schodzącym z twarzy uśmiechem, co może doprowadzić do szybkiego zwiększenia ilości zmarszczek mimicznych :)

Dalszą konsekwencją, jest ogołocenie ogródka, gdyż uwielbia zabawy na świeżym powietrzu, a w szczególności plecenie wianków...

wtedy najczęściej chowa się w trawie ...

albo w kwiatkach,

a zmęczona lewituje na krzakach :)

Ktokolwiek wie, gdzie obecnie przebywa, proszony jest o zgłoszenie pod numer telefonu *1678#998&7632%2254`28, ewentualnie do jej prawowitej twórczyni, pod adres https://pl.pinterest.com/mmiszczuk/ celem  odpłatnej adopcji :)

No nie mogłam się oprzeć, by jej nie zrobić i nie zamieścić tego apelu, taki słodziak już na pierwszy rzut oka skradł moje serce, myślę,  że Wasze również. Dobrze myślę ?  :) :) :)

Dziękuję za gorące karteczkowe przyjęcie, takie bazy  znacznie ułatwiają pracę, klika dodatków i karteczka gotowa :)
Na dziś to tyle. Pozdrawiam cieplutko, życząc miłego odpoczynku i do zaś Kochani :)

Karteczkowe odkrycia :)

Piątek był niezwykle owocnym, pracowitym dniem, a zaczęło się tak jakoś mało sympatycznie.
Pamiętacie,  jak kiedyś pisałam, że się zakochałam ? Pisałam o tym TU  Niestety, jak się później okazało, to nie była miłość, tylko chwilowe zauroczenie. Ale cóż, musiałam zrobić jakieś bazy do kartek, echhhhhh pomyślałam, oby ta operacja przebiegła szybko i bezboleśnie.

Wybrałam serwetki, myślę jak już rozłożę cały ten majdan, to przynajmniej kilka więcej, co by było na zaś. Jednak już po dwóch pierwszych stwierdziłam - że chyba jednak przegięłam i nie ma takiej opcji, że ja zrobię więcej niż " muszę ", bo gdy spojrzałam na ten przygotowany stosik serwetek,  to słabości mnie dopadły, niestety oprócz żelazka,  na nerwy skutecznie działała mi folia. Kto choć raz robił takie prasowanko,  ten wie, jak upierdliwe jest rozwijanie folii spożywczej. I wtedy pomyślałam sobie, a jak by tak spróbować ze stretch folią ?

Troszkę bez przekonania, jednak z wielką nadzieją wzięłam wałek solidnych rozmiarów i do dzieła. Rozwijanie -  bajka - nic się nie zwija, nie marszczy i nie spada

Po zaprasowaniu - druga bajka, no mówię Wam, jestem zachwycona, całość idealnie przylega do podkładu i nigdzie nie odchodzi, co w przypadku folii spożywczej często się zdarzało.

Byłam z siebie dumna jak paw. Może ktoś już kiedyś na to wpadł, nie wiem, ja wszędzie widziałam tylko zastosowanie folii spożywczej, więc to moje odkrycie, którym się z Wami dzielę :)

Po pewnym czasie,  te pióra,  co to mi  z  pawiej dumy  wyrosły, zaczęły na kuferku przeszkadzać, więc je strzepałam i  kombinuję dalej. Żelazko rozgrzane, burdelik i tak już jest i dobrze mi idzie, a jak by tak spróbować ... i pognałam na strych. Bo wiecie, moje dzieci mocno wyrośnięte, do szkoły już nie chodzą , ale za to mam strych w rozmiarze XXL i różne cuda na nim. Na swoje usprawiedliwienie dodam, że nie mam piwnicy . Wygrzebałam gładką bibułę, bo wydumałam, że skoro można serwetki, to może i z bibułą się uda ?


Wyszło genialnie, bibuła się trzyma idealnie do podłoża

można też poprawić żelazkiem bezpośrednio po bibule

A tu juz sprawdziłam, jak się toto zachowuje przy wycinaniu. Jak widać, nawet skomplikowane wzory wycinają się prawidłowo i bez rozwarstwiania się na krawędziach.

Kolejne odkrycie, na czwarte mam ... Eu .. Geniusz ;)
A poważnie można sobie samemu zrobić fajne papierki w różnych  kolorach.

A tyle wyszło z moich zabaw, biorąc pod uwagę moja awersję do żelazka, no to sama siebie nie poznaję :)

Czas na prezentację  karteczek, z zastosowaniem powstałych baz, kwiatuszków i nie tylko.

Jeszcze tylko dorobiłam zimową karteczkę

wybrałam 3, zrobiłam kolażyk ...

banerek ...

i pędzę do ANULKOWEJ żabci. Jak rzekła sama prowadząca, jak zabawa, to zabawa, więc myślę, że małe odstępstwa od zasad,  nie spowodują uszczerbku na zdrowiu :)


I to na tyle, bo przydługo wyszło.
Pięknie dziękuję,  za przemiłe komentarze. W kwestii Napoleona,  temat nadal otwarty :)
Miłego tygodnia. Pozdrawiam i do zaś Kochani :)

EDYTOWANY

Dołączam Wam zdjęcia mojej stretch folii, bo widzę są problemy z rozpoznaniem.

100 dni Napoleona ?

Gdy ogłosiłam na swoim blogu zagadkę, kiedy upływa 1000 dzień mojego blogowania, nigdy nie przypuszczałam, że nagrody za prawidłową odpowiedź, które przypadły HANI i JADZI, wyślę tak późno. Co prawda uprzedzałam, że będzie to już po tysięcznym dniu, ale że aż tyle później ? !!!  Mam nadzieję, że nie zostanę zesłana,  jak mój Wielki poprzednik na jakąś wyspę ... choć w moim przypadku byłaby to wielka nagroda ... a na swoje usprawiedliwienie,  mam L4 z gipsem na czele, ale to już wiecie  ...

A wszystko przez to, że chciałam wykonać coś, czego obie dziewczyny nie potrafią - jeszcze nie potrafią, czyli jeśli dobrze sprawdziłam, jest to frywolitka. Wykonałam dwa bliźniacze zestawy, z braku odpowiedniej ilości takiego samego kordonka, są w dwóch różnych, ale żółtych, typowo wiosennych tonacjach. Przydział który do której poleci,  odbył się na drodze losowania. Przesyłki dotarły, zatem pokazuję, że wyglądają  tak

Tym razem nie bawiłam się w jakieś szczegółowe sesje fotograficzne, jeszcze tylko  jeden z koszyczków w zbliżeniu.

Nie chciałam robić różnicy między prezentami, ale jak wszystko, co jest robione ręcznie, nie da się idealnie tak samo, są prawie identyczne, ale jak sami wiecie, prawie - robi różnicę, na zdjęciach też wyglądają inaczej niż w rzeczywistości.  Do dwóch jednakowych dorzuciłam 3 drobiazg różniący się zdecydowanie, kto chce wiedzieć co to jest , niech zajrzy  do obu obdarowanych, adresy powyżej, pod warunkiem, że się pochwalą  :) Jeszcze raz przepraszam i mam cichą nadzieję, że się spodobało i dziewczyny powiedzą - warto było czekać :)

Na koniec  moja  odpowiedź,  na zadane w tytule posta pytanie,  brzmi ona - nie. To było moje 100 dni !
Mam jeszcze coś wspólnego,  ze wspomnianym już Napoleonem, pokusi się ktoś o odgadnięcie ?
Z góry uprzedzam, że nie chodzi o żadne wycieczkowe zapędy w miejsca pobytu,  tego tam powyżej. Nie ręczę za siebie, ale gdyby jednak komuś udało się trafić, to kto wie, może coś wykombinuję  :)


Jeszcze tylko zapraszam na zdrowy deserek

Jajo + 2 łyżki miodu + same ziarna & żurawina - tyle w piekarniku, żeby się połączyło. Pyszności, kalorii wolę nie liczyć :)

Na dziś to tyle. Następnym razem przybędę z odkryciami na polu robótkowym :)
Pozdrawiam i do zaś :)

TUSAL 2016 - odsłona 4

Nie wiem jak to się stało, zazwyczaj patrzę,  co mam na kiedy i zakodowuję w odpowiedniej " szufladce " i tak mi wyszło, że ten post,  będzie 9 kwietnia, a tu ZONK. Wracam do domciu, siadam do kompa pozałatwiać kilka pilnych spraw, oczywiście jedną z nich jest szybkie zapuszczenie żurawia na blogi, a tu mi z podglądu wyskakuje ... odsłona 4.  No ja cie nie mogę ... chyba miesiące mi się pomyliły, nawet nie chyba, a na pewno ! Rację miała Promyczek, żeby te daty wypisać pod banerkiem, szybki rzut okiem i byk jak się patrzy. No nie powiem przecież, że z " szufladkami " już coś nie teges, no nie zrobię sobie tego przecież :)

Misio zwarty i gotowy, zatem tadam, ogłaszam wiosenne porządki :)

A jakiż on radosny przy tej prozaicznej czynności, aż miło popatrzeć :)

Aż mi żal bidoczka, taki pracowity, a ja  znów muszę narażać na dyskomfort, no ale jak Pańcia miała wątpliwą przyjemność z rurą w gardziołku, to czemu jemu mam odpuścić, to wszystko dla zdrowotności :)

Dla zatroskanych mała informacja, misio dostaje tylko namiastkę z tego, co odpada z moich zabaw, gdyby w gardziołko szło wszystko,  musiałby to być michol wielkości silosa :)




Buziaczki i do zaś Kochani :)

Dorota ma kota :)

To nie tylko nazwa posta, ale i nazwa bloga mojej internetowej koleżanki DOROTY.
Myślę, a nawet więcej - jestem pewna, że Dorota,  rzeczywiście ma kota,  na punkcie kota i nie tylko ;)
No a teraz,  to ma jeszcze jednego kota, ode mnie. Jakiś czas temu wymalowałam takie jajo i leżało sobie niedocenione,  leżało, aż gdy poznałam D. stwierdziłam, że u niej będzie mu najfajniej. Dla odświeżenia malnęłam tylko lakierem i tatam ...

Zdjęcia niby takie same, a jednak każde inne, wystarczy spojrzeć kiciusiowi w ślepka i już widać różnicę. Dorotka zadowolniona, zaadoptowała sierściucha , podobno chwilowo domowy kiciuś poszedł w odstawkę ... ale tylko chwilowo ... A jak Wam się podoba, już nie mój,  jajowy kiciuś ? :)

No a teraz,  na dowód, że mamy wiosnę, dziś  " mój " miejscowy bociuś, o którym wspomniałam z racji prezentacji zajączków,  zjawił się w gniazdku, więc wyjeżdżając na drogę główną,  będę wpadać do niego w odwiedziny :)

Dziękuję pięknie Wszystkim, które przesłały mi życzenia świąteczne. Wszystkie dotarły już po świętach, a zdjęć jeszcze nie zrobiłam, za co z góry przepraszam i obiecuję się poprawić :)
I to by było na tyle. Pozdrawiam i do zaś :)