Co to jest SUP ?

Witam cieplutko po powrocie. Pewnie większość ucieszyłoby chłodniejsze powitanie, coś na zasadzie dobrze działającej klimatyzacji, no ale ja tak od serca Was witam :)

Choć krótko, to jednak udało mi się wyjechać. Było fantastycznie. Zanim pozostałe zdjęcia znajdą się tam gdzie powinny, pochwalę się kolejnym wariactwem, na jakie dałam się namówić :)

Tak jak w tytule, jest to SUP.  Nie kapuje,  jak to przetłumaczyć z polskiego na nasze, w każdym razie do szczęścia jest nam potrzeba deska + wiosło + woda. Deska, to też zbyt duże słowo, bo toto jest pompowane. Więc po kolei. Przyjeżdżamy nad skrawek czegoś mokrego. Fajnie, by było trochę większe od deski :)

Znajdujemy chętnego, do pompowania, ewentualnie sami machamy sprzętem. Mi się udała ta pierwsza opcja  :)

I do odważnych świat należy. Pierwsza pozycja - bezpieczna + obowiązkowo kamizelka.

Uwaga - STOJĘ - proszę szybko  o zdjęcie ...

Później było - RYP -  nie uwiecznione, ale zaraz potem stałam jak zawodowy SUPer :)

I pływałam sobie sama, bez obstawy i bez kamizelki :)

A jak już się pływa, to się takie ciacha wyrywa, a co :) 

A tu z córunią, głównym prowodyrem tych zabaw :)

Kto po kim ma to wariactwo ???

Więcej moich zwariowanych pomysłów później. A skoro to blog robótkowy, to pokażę co nieco,  co udało mi się zrobić, pomiędzy deską, wędką, piłką i czymś tam jeszcze.

Szału nie ma, ale przyznacie - próżniaczenia też nie :)

Gorąco witam nowe obserwatorki. Dzięki Danutce i jej kolorowym wyzwaniom,  nasza blogowa rodzinka się rozrasta. Fajnie :) Postaram się odrobić różowe zaległości i pozaglądać, co też stworzyłyście w tym temacie. Dziękuję za wszystkie komentarze u mnie. Wyjaśnię tylko, że Jolcia nie mogła zostać Calineczką, bo jest częścią projektu, który mam nadzieję do końca wakacji  zrealizować :)

A dziś na tyle, jeszcze raz, kto może, zapraszam na SUPa.  Frajda niezła, jaka jestem stara i  gruba, to dałam radę, więc polecam. Jak by ktoś pytał, dechy się wypożycza  :) A teraz  spadam do kosiarki, samo się nie zrobi, a zarosło, że ho - ho !!
Pozdrawiam i do zaś :)

Coś na do-wi-dze-nia ... mniam, mniam, mniam ...

 ... jak mawiał smok Telesfor :)

Jak delikatnie wspomniałam w poprzednim poście, wybywam z wizytacją ... a nie, to do synowej jedzie się z wizytacją,  a do córki  z wizytą. To pierwsze mi nie  grozi, synowej nie posiadam i posiadać nie będę, bo stan posiadania synów, równa się zero. Może to i dobrze, bo kto by z taką heterą wytrzymał ;) Mówię o ewentualnej synowej :)
Z tej okazji zrobiłam córci  w prezencie chustecznik. W zamyśle,  oczywiście był ładniejszy, no ale cóż ja biedny żuczek pocznę, jak wyszło tak ...

Córka, w przeciwieństwie do mnie,  to taki trochę obieżyświat, więc coś na pamiątkę, coś na zachętę ...


Tenia z bloga Kuchnia i pasja, moja bardzo dobra znajoma z Talencika, jak zobaczyła taką łysą torbę, to w ekspresowym tempie przysłała mi do niej zamkowy kwiatek. I teraz utorbienie prezentuje się tak :

I zbliżenie :

Do tego tak bez okazji , dołożyła karteczkę, taka jak widać - Dużo szczęścia - i do tego niezły pęczek zameczków, co bym się nie leniła :)

Ogromne Dzięki Teniu, sprawiłaś mi wielką radość :)

Gorąco witam nowe obserwatorki, chociaż ja chwilowo wybywam, to Wy proszę zostańcie :)

Dziękując za gorące przyjęcie mojej blond różowej Jolci, ogłaszam wakacyjną przerwę. Skargi, wnioski i zażalenia można wpisywać pod tym postem, rozpatrzę po powrocie, a może jeszcze tuż przed  :)

I to na dziś tyle. Pozdrawiam i do zaś :)

Różowy.

Rano wyszłam na taras,  podlać  kwiatki, bo upał niemiłosierny. I nie wiem, czy za koteczkiem przyleciała, czy to jakiś dojrzały owoc z moich kwiatków, w każdym razie w doniczce,  siedziało takie coś :)

Dość sprytnie zsunęła się po gałązkach na dół ...

... pokręciła na prawo i lewo, nie wiedząc dokąd ma  się udać i w końcu ...

... dziarsko ruszyła przed siebie.

Minąwszy rabatkę ...

... dotarła do schodów ...

i wtedy stwierdziła, że jest za gorąco i idzie do domu poszukać jakiegoś fajnego miejsca :)

Zgłosiłam się u Danutki, do zabawy w kolory - banerek na lewym pasku mojego bloga. To nie jest konkurs, a wyzwanie, chcę sprawdzić, czy podołam i co takiego wymyślę :) Na każdy miesiąc jest wyznaczony kolor, w którym mamy - zgodnie z zasadami - wykonać pracę. Na lipiec Danutka wybrała różowy. Jako mama 3 fantastycznych córek, nie będę kombinować, dla mnie różowy to dziewczynka. Więc wydziergałam dziewczynkę. Odkryję troszkę rąbek tajemnicy. Jola, bo tak dostała na imię, to część projektu o którym myślę. Całość zrealizuję po powrocie. Ale o tym później.  A kolor różowy, dodatkowo kojarzy mi się z filmem, lekkim łatwym i przyjemnym " Legalna blondynka ". A czy moja legalna blondynka,  przypadła Wam do gustu ? 

Zachęcam do udziału w tej zabawie. To ciekawe -  ilu uczestników,  tak różne skojarzenia i różne tematycznie prace, a kolor przecież ten sam. Na dzień dzisiejszy już 20 uczestniczek, zwanych " Artystki kolorystki " wykonało swe prace, zajrzyjcie, bo jest co podziwiać. Kto chce rzucić okiem klika TU i pędzi do żaby, gdzie się wpisujemy  :)

I to dzisiaj na tyle, idę się rozpływać w powietrzu, bo zapowiada się niezły upał. Jak by ktoś miał wolną zamrażarkę,  to ja się chętnie do niej wpakuję :) A więc już nic nie gadam i spadam. Do zaś Kochani :)

Ps. Doczytałam regulamin i dopełniam formalności, banerek obowiązuje, w poście też, a nie tylko sam odnośnik, sorki, poszłam na skróty  :)

U Ilonki :)

Dzisiaj, na blogu Ilonki, do którego banerek znajdziecie na prawym pasku mojego bloga, albo klikając w link http://handmadekursytutoriale.blogspot.com/2014/07/szydekowe-wazonykoszyki-miski-i.html , bardzo fajny post dla szydełkowców i na dodatek ze schematami. Dzięki Ilonko. I tak przy okazji bezwenia, a raczej z braku czasu, bo pomysłów nie brak, chciałam pokazać coś z lamusa, bo jeden z koszyczków robiłam kiedyś. Moja wersja była  z wełny - taka potrzeba -  i z dodatkiem kwiatków - taka była  moja ochota :)
A on wtedy,   wyglądał se tak :

I drugi boczek

A dla leniwych, tudzież zapracowanych - gazetowy oryginał

i schemacik 

Po więcej zapraszam do Ilonki :)

I to na dzisiaj tyle. Pięknie dziękuję za komentarze pod moim " utorbieniem ", następne wersje nastąpią. Kiedy ? Pytanie do wróżki ;)
Pięknie witam nowe obserwatorki i zapraszam na dłużej :)
Na dziś tylko tyle. Wszystkich pięknie pozdrawiam i do zaś :)

Bo kobieta ...

...to ślub bierze z torbą :)
Tak pomyślcie, czy jako panienki, paradujecie z siatami, torbami i innymi tego typu workami zakupowymi ? Nie ! Chodzimy wolne jak ptaki, nie obciążone tonami produktów,  jednak  po ślubie - same,  z własnej woli,  tachamy do domu, byle więcej, byle nikomu nic nie zabrakło ... by to następnie  spożytkować, narobić sobie przy tym bałaganu, chwila rozkoszy i znów robota, no bo trzeba posprzątać i tak w koło Macieju. I co nam do tego potrzebne ?  Czyli reasumując -  kobieta ślub bierze z torbą :)

Ostatnio natknęłam się na fajny filc, tak myślę,  że fajny i zaświtał mi pomysł uszycia  torby. Nie torebki, nie worka na liny okrętowe, a torby, takiej w sam raz, co by nie dało się do środka wsadzić 10 kilo cukru i ze dwa worki ziemniaków, ale żeby zmieściło się coś więcej, niż tylko dokumenty i portmonetka :)  Wymyśliłam sobie zastosowanie zamka,  jako rączek. I choć już od wczoraj i dzisiaj też,  powinnam mieć ręce urobione po łokcie, to wczorajsze wieczorne małe " dup " - szafeczki na mą lewą stopę, troszkę mnie dzisiaj spowolniło. Ale, jak to się mówi " Nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło  " -  efektem chwili wytchnienia, jest realizacja pomysłu. Ale dość gadania, przejdźmy do konkretów. Moje filcowe " utorbienie " wygląda tak :

Jest to faza prototypowa. Poparaduję sobie, przetestuję na żywym obiekcie i poprawię ewentualne wady, póki co, takowych nie widzę. Dla mnie priorytetem nie jest wewnętrzna kieszonka, a zamek górny, aby nikt nie proszony, nie mógł tak łatwo wsadzić łapki i pogrzebać sobie  w zawartości :) Zdjęcia nie do końca oddają kolorystykę, suwak ma srebrne ząbki, stąd brak w torbie jakichkolwiek dodatkowych ozdobników, bo byłyby to dwie kropki nad " i ", a to przecież zbyteczne. Torba jest lekka, specjalnie zważyłam, ma dokładnie 20 dag. Szyło się łatwo i przyjemnie, filc to jednak cudny materiał, nie strzępi się, zachowuje formę, jest sztywny, połowa roboty odpada, nie trzeba obrzucać, dawać podszewki, tekturki na nadanie kształtu, sama poezja  :)

Na koniec coś jeszcze . Mój mąż twierdzi, że kocham noże.  No nie mam zielonego pojęcia,  skąd mu przyszło do głowy to podejrzenie :) Cały stan posiadania wygląda tak :

A moje najulubieńsze,  to te :)

Ostra ze mnie babka, nie ma co, a szczerze powiem, sądziłam, że mam ich więcej  :)

No i całkiem na koniec, dziękuje za koteczka, już wiecie, gdzie poleciał, kiedyś może dopracuję i opracuję do niego rozpiskę, jak zgłosicie takie zapotrzebowanie :)
A tymczasem gorąco witam nowe obserwatorki, dziękuję za już i proszę o jeszcze. Wszystkich  pozdrawiam i do zaś :)

Koteczek :)

Wczoraj, w zasadzie nie tylko wczoraj, u nas lało jak jasny gwint, a duło jeszcze bardziej, no i nie wiem jak to się stało, czy z deszczem, czy z wiatrem go przyniosło,  w każdym razie rano na tarasie, spokojnie,   siedział sobie taki cudaczek :)

Ewidentnie oswojony ...

dał się obejrzeć z każdej strony ...

nawet pozwolił zajrzeć w " ślipka " ...

na szyi miał małą obróżkę, więc łatwo namierzyłam skąd koteczka przywiało i szybciutko  odesłałam  do tęskniącego właściciela  :)

Koteczek miał być troszkę podobny,  do żywego kocurka babci, czerwony nosek na wyraźne życzenie kilkuletniego młodzieńca. No dobra, cudo może i toto mi nie wyszło - oczywiście to moje zdanie i możecie się nie nim nie zgadzać :) Ale jak na pierwszego i robionego tylko ze zdjęcia - oryginał TU -  przy czym z założenia,  nie miała to być wierna kopia - więc,  jak to się ślicznie mówi - ujdzie w tłoku :)

Dziękuję za przemiłe komentarze pod poprzednim postem. Na moje szczęście,  skupiliście się na obrazie 3D, więc moje nadprogramowe gabaryty, zniknęły w czeluściach podziemnej Kaplicy ... chciałabym :)
Już nie pamiętam czy napisałam - obraz jest na płycie rynku,  od maja 2012, więc kto był w Wieliczce,  a nie widział, widocznie nie ten rynek. Co prawda Rynek Górny jest tylko jeden, ale w środku miasteczka jest park, na którym jest coś, co przyjezdni mogą uznać za rynek. W rzeczywistości jest to skwer z fontanną,   przed nowo otwartym dla zwiedzających Szybem Regis. Za szybem Daniłowicza też znajduje się park, ale tam nie bywam, to nie powiem co w nim jest :)

I to na dzisiaj tyle. Witam nowe obserwatorki, dzięki za odwiedziny, zapraszam na dłużej  w me skromne progi :)
Wszystkich pozdrawiam i do zaś :)

3D

Zastanawiałam się, czy pokazać Wam to zdjęcie, ale doszłam do wniosku, że jestem, jaka jestem, więc nie będę udawać kogoś innego, kokietować itd,  ostatnio ściachałam włosy ... lata  lecą i nic tego nie zmieni, więc  proszę nie regulować odbiorników ...
Dziś podczas drobnych zakupów w Wieliczce, córka zrobiła mi zdjęcie na malowidle 3D, które od jakiegoś czasu jest jedną z atrakcji,  na Rynku Górnym, tego miasteczka, które swą popularność, zawdzięcza soli. Dla mnie,  jest to miasto powiatowe i mam do niego " rzut beretem " .
Chciałam zrobić " jaskółkę ", ale się zdjęcie pstryknęło przed moimi wygibasami ...

Z wnętrza wyłania się kaplica Św. Kingi, a w  oddali widać wychodzących z szychty, dawnych górników. Malowidło świeżo odnowione, jednak " ostrość ", albo raczej jej brak, zawdzięczam ustawionemu w odpowiednim miejscu sprzętowi, dzięki któremu,  zdjęcie się pstryka i przesyła na swojego maila.

A co u mnie poza tym ? Miało być tak pięknie, wyjazd, chociaż krótki odpoczynek, niestety ... ale nie chcę o tym pisać ... Powoli zbieram siły -  psychiczne, fizyczne też  i staram się żyć normalnie ...
Dziś mnie stać tylko na tyle. Przepraszam, że ostatnio do Was nie zaglądałam  :(
Pozdrawiam gorąco i do zaś.